Patron

jan_boskoJan Bosko urodził się 16 sierpnia 1815 r. w północnych Włoszech, w wiosce Becchi, odległej 25 km od Turynu. Gdy miał 2 lata zmarł jego ojciec – Franciszek. Wychowaniem syna zajęła się mama Małgorzata.
Janek, aby zdobyć pieniądze na wykształcenie musiał ciężko pracować. Od dzieciństwa miał głębokie przekonanie, że Pan Bóg powołuje go do życia kapłańskiego. Dlatego wstąpił do seminarium duchownego w Chieri. Ukończył je w 1841 r. Za radą swojego spowiednika, św. Józefa Cafasso, kontynuował naukę w konwikcie dla księży w Turynie.
Tam zetknął się z ubogą i opuszczoną młodzieżą, która przybywała do miasta w poszukiwaniu pracy i środków do życia. Ks. Bosko odczytał, że Bóg pragnie, aby on zajął się tymi młodymi ludźmi. Jako początek jego działalności przyjmuje się dzień 8 grudnia 1841 r. Wówczas to w zakrystii kościoła św. Franciszka w Turynie spotkał szesnastoletniego chłopaka Bartłomieja Garelli, którego namówił na naukę katechizmu. Z czasem wokół ks. Bosko zaczęło się gromadzić wielu chłopców. Dla nich prowadził oratorium oraz otworzył szkołę i internat.
Dla zapewnienia lepszej opieki i w celu rozszerzania dzieła, założył dwa zgromadzenia zakonne: Towarzystwo św. Franciszka Salezego (salezjanie) i Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki Wiernych (salezjanki). Dzisiaj salezjanie i salezjanki są jednymi z najliczniejszych zakonów i pracują na wszystkich kontynentach, prowadząc działalność wychowawczą i misyjną.
Ks. Bosko, wychowując młodzież, zastosował tzw. systemem prewencyjny. Opiera się on na trzech „kolumnach”: religii, miłości i rozumie oraz na ciągłej asystencji przy młodzieży. Ks. Bosko pragnął, aby kształtowana przez niego młodzież wyrastała na dobrych chrześcijan i uczciwych obywateli.
Ks. Bosko zmarł 31 stycznia 1888 r. Został beatyfikowany w 1929 r. a kanonizowany w 1934 r.
Duchowe dzieci ks. Bosko – salezjanie i salezjanki – pracują od końca XIX w. także w Polsce. Po II w.ś. w 1949 r. trafili do Lubina.